گیلان فردا- سارا فرزانه- یلدا یعنی لحظه ای بیشتر کنار هم بنشینیم. لحظه ای بیشتر قدر هم را بدانیم و لحظه ای بیشتر گوش جان به عزیزان بسپریم و بیندیشیم و شاید هم لحظه ای بیشتر یکدیگر را دوست داشته باشیم.

از جشن یلدا چه در ذهن دارید؟ می گویند یلدا بلندترین شب سال است، البته فقط یک دقیقه بیشتر، پس معلوم می شود حتی یک دقیقه هم خیلی مهم است، آنقدر مهم که بشود حتی یک دقیقه بیشتر از سر محبت و عشق، سبکبال به فردایی روشن امید بست. تفعلی به دیوان حافظ زد و دانه های زیبای انار را مزه مزه کرد. یک دقیقه را می توان به کلامی محبت آمیز و به نگاهی بی ریا و صمیمی آراست. می توان همانطور همزمان با خوردن هندوانه از خاطرات قدیمی و گفت و خاطرات جدید ساخت.

بر اساس اطلاعات موجود و آداب و سننی که با آن بزرگ شده ایم، شب یلدا یا شب چله یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است  که هر سال با فرا رسیدن بلندترین شب سال برگزار می‌شود.

معمولا خانواده های ایرانی در این شب دور هم جمع شده و با انواع میوه ها مانند انار، هندوانه، خرمالو و همچنین خشکبار و شیرینی از مهمانان پذیرایی کرده و ساعاتی خوش را کنار هم سپری می کنند.

ولی آیا واقعا با مشکلات اقتصادی سال های اخیر که هر روز هم پرنگ تر از دیروز می شود، فراغ بالی برای به جا آوردن این رسم قدیمی و زیبای ایرانی باقی مانده است؟!

آیا با این حجم از دغدغه های معیشتی، اقتصادی و اجتماعی که گریبان خیل عظیمی از مردم را گرفته می توان از ته دل شادی کرد؟!

می گویند میوه‌هایی که شب یلدا خورده می شود نمادی از زندگی و رنگ قرمز آن ها نشانی از انرژی و امید هستند. اما جیب های خالی چیز دیگری می گویند! جیب های خالی و تازیانه گرانی دست به دست هم می دهند تا گاه برای بسیاری از هم وطنان نه شیرینی میوه ها لذت بخش باشد نه سرخی میوه ها امید بخش!

کاش یلدا به معنی اسم خود برای همگان، زایشی از نور و امید به همراه داشته باشد. زایشی که دستان کسی خالی نباشد و هیچکس شرمنده عزیز خود نشود. یلدایی که به پاسداشت سلامتی و فراوانی و شادابی، پیام آور عشق و محبت و نور و شادی باشد و شیرینی و سرخی میوه هایش و حال خوش آن نصیب همگان گردد. انار و هندوانه بهانه اند، بهانه ای برای کنار هم بودن و گرم شدن دل ها.